وبلاگ هاي کاربر

جشن انیمشین در آستانه روز سینماتقاضای انیمیشن‌سازان برای حل رکود و بیکاری در جشن 
مستقل انیمیشن

photo_2017-09-11_22-55-43.jpgدبیر نهمین جشن مستقل انیمشین ایران در اختتامیه این جشن با تأکید بر این که رکود و بیکاری مهم‌ترین مشکل انیمشین ایران است، از مسئولین این حوزه تقاضا کرد تا راهکاری عملی برای حل این معضل پیدا کنند.
به گزارش ایسنا، نهمین جشن مستقل سینمای انیمیشن ایران با نکوداشت مهین جواهریان و یادبود زنده‌یاد وحید نصیریان و با حضور فعالان و هنرمندان حوزه ی انیمیشن دوشنبه (۲۰ شهریور) در تالار ایوان شمس به کار خود پایان داد.محمدعلی صفورا، دبیر نهمین جشن مستقل انیمیشن ایران با تأکید بر این که رکود و بیکاری مهم‌ترین مشکل انیمیشن ایران است، گفت: یکی از پیام‌هایی که در این جشن می‌خواهیم بگوییم تنگناهایی است که برای جامعه انیمیشن به وجود آمده است. رکود و بیکاری باعث شده نشاط و امید از چهره متبسم انیمیشن برود. این دغدغه مهم نیازمند راهکار عملی از طرف مدیران است.وی ادامه داد: قطعا وظیفه هر مدیری تلاش برای بر طرف کردن مشکلات آن حوزه است. از مدیر مرکز صبای صدا و سیما تقاضامندیم جهت فعال کردن تولید در آن مرکز دلسوزانه گام برداشته و رونق را به این عرصه بازگردانند. در این راستا از دیگر موسسات مثل حوزه هنری، موسسه فرهنگی اوج، کانون پرورش فکری و سایر نهادهای مربوطه چنین درخواستی را داشته و توجه آنها را به مشکلات این حوزه جلب می‌نماییم.دبیر جشن انیمیشن افزود: از مرکز گسترش سینمای تجربی که به شکل کمی و کیفی به گسترش تولید انیمیشن و در پی ایجاد شرایط بهتر این حوزه است تشکر می‌کنم. این حوزه ظرفیت صنعتی شدن و سود آوری بیشتری نسبت دیگر حوزه های هنری دارد زیرا که در این حوزه تربیت نیروی متخصص را پشت سر گذاشته و تنها نیازمند حمایت همه جانبه است.در ادامه مراسم کلیپی برای یادبود وحید نصیریان که در آن محمدعلی صفورا، بهرام عظیمی، کیارش زندی، سعادت رحیم زاده، محسن امیر یوسفی و افسانه جابری و امیر سحرخیز صحبت کردند، پخش شد. سپس از بهرام عظیمی، گلپایگانی، امیر سحرخیز، امیر یوسفی و خانواده ی وحید نصیریان دعوت شد تا به روی سن بیایند و لوح تقدیری به خانواده مرحوم نصیریان تقدیم شد.افسانه جابری، همسر وحید نصیریان با حضور در جایگاه با بیان این که از همه دوستانی که تلاش می‌کنند یاد نصیریان باشند و هنرش را زنده نگه دارند، تشکر می‌کنم، گفت: ای کاش در زمان حیات هنرمندان بزرگ ارج بیشتری برای آنها بگذارند زیرا این‌ها سرمایه ملی اند و برای مملکتشان هستند و بنا بر این باید حفظ و حراست شوند؛ هم خودشان و هم آثارشان.وی ادامه داد: خواسته ما این است که آثار وحید نصیریان به نحو درستی ارائه شود و جوانانی که تازه وارد این حوزه شده اند مثل نصیریان نباشند و به آنها امکانات و ارزش بیشتری داده شود تا استعدادهای آنها خاموش نشود.این مراسم در حالی برگزار شد که بر روی یکی از صندلی های سالن عکس وحید نصیریان همراه با دسته گلی گذاشته شده بود.در ادامه مراسم قطعات موسیقی بی‌کلامی توسط گروهی از نوازندگان اجرا شد.سپس کلیپی برای بزرگداشت مهین جواهریان پخش شد. مهین جواهریان در این کلیپ گفت که در حال انجام کارها و مراحل پایانی انیمیشینی به نام کاکل زری است که به زودی به پایان می‌رسد.وی ادامه داد: مساله من انیمیشن ایران و بچه هایی است که برای ایران کار می‌کنند. میخواهیم از کشورهای دیگر سفارش قبول کنیم و در ایران آن را انجام دهیم.در ادامه برای تقدیر از مهین جواهریان، اکبر عابدی، علیمرادی، صارمی، توکلیان، محمد علی صفورا، رانبخش صادقی، علی اکبر صادقی به روی سن آمدند و لوح تقدیر و تندیس نهمین جشن مستقل سینمای انیمشین را در حالی که حضار به احترام او ایستاده تشویقش می‌کردند، به او تقدیم کردند.مهین جواهریان گفت: اکنون بسیار احساس خوشبختی می‌کنم. در حال حاضر خودم را در جمع خانواده‌ام می بینم و ای کاش لیاقت این موقعیت را داشته باشم. حرف هایتان بسیار برایم ارزشمند بود. جامعه انیمیشن دوست داشتنی است زیرا بچه ها در این حوزه سخت کار می‌کنند و ساعت ها مطالعه و زحمت می‌کشند. این کار باعث شده روحشان شیشه ای شود و زلال باشند.وی افزود: از هیجان پاهایم به لرزه افتاده است و دهانم خشک شده است. از همه شرایط و عواملی که باعث شده چیزی یاد بگیرم تشکر می کنم و دست اساتید این حرفه را می‌بوسم.این کارگردان انیمیشن با تاکید بر این که این جامعه یک مشکل دارد و آن هم دغدغه معیشت است، بیان کرد: فعالان انیمیشن زندگی راحتی ندارند. امیدوارم با اتفاقات جدیدی که قرار است رخ دهد، مثل گرفتن سفارشات از دیگر کشورها، این موضوع بهبود پیدا کند و بچه های ما شاغل شوند و بازار انیمیشن گرم و پررونق شود.جواهریان با اشاره به این که هفته پیش با کشورهای خارجی دو قرارداد بسته شده، گفت: از مدیر سینمایی کانون تشکر می‌کنم زیرا در سال گذشته او ۳۰ قرارداد بست و بچه‌ها دعوت به کار شدند و به آنها فرصت تجربه داده شد. از مرکز گسترش هم تشکر می کنم زیرا آثار زیادی در این مرکز ساخته شد. همچنین از مرکز صبا برای ارتقای تولیدات خود و اهمیت دادن به این امر تشکر می‌کنم. خوشحالم که عرصه انیمیشن فعال شده و سطح دانشکده ها بالاتر رفته است و پایان‌نامه‌ها حرفه‌ای‌تر شده اند. من خوشحالم که اتفاقات خوبی در جامعه انیمیشن می‌افتد.سپس از تندیس نهمین جشن مستقل انیمیشن ایران به نام "جام انیمشین شهر سوخته" رونمایی شد و به وصورت ویژه به مهین جواهریان تعلق گرفت.در ادامه یکی از انیمیشن های جواهریان به نام بارون میاد جر جر پخش شد که البته پخش آن با مقداری تاخیر و بی نظمی همراه بود.سپس در ادامه با حضور هیأت انتخاب و سپس هیئت داوران نهمین جشن انیمیشن ایران جوایز این دوره به برگزیدگان اهدا شد.از دیگر اتفاقات ویژه در این دوره ی جشنواره نام گذاری هر یک بخش های جوایز به نام یکی از هنرمندان این حوزه بود. بهترین سبک بصری به نام نفیسه ریاحی، بهترین متحرک‌سازی به نام مرحوم پرویز نادری، بهترین فیلم نامه بهنام مرحوم مهدی سماکار، بهترین کارگدانی به نام مرحوم وجیه الله فردی مقدم، بهترین فیلم کوتاه انیمشین به نام مرحوم اسفندیار احمدیه و بهترین فیلم بلند انیمیشین به نام مرحوم وحید نصیریان نام‌گذاری شده بود.هاجر مهرانی بعد از دریافت جایزه خود در بخش بهترین کارگردانی گفت: در جشن خانه سینما در سال گذشته همه از حال بد انیمیشن گفقتند و ما در این یک سال بسیار تلاش کردیم  و امیدوارم هم دل شویم و باهم اتفاقات خوبی را رقم بزنیم.علی نوری اسکویی بعد از دریافت جایزه خود در بخش بهتریم فیلم بلند انیمشین بیان کرد: بسیار لذت بخش است که این جایزه به اسم وحید نصیریان است و حس میکنم خودش هم اینجاست. این با ارزش ترین جایزه است که این فیلم گرفته است. متشکرم وحید.برگزیدگان بخش‌های مختلف این جشن به شرح زیر است:لوح سپاس و تندیس در بخش بهترین موسیقی به جهت اثر خلاقانه به میلاد موحدی برای جمشید مرثیه‌ای بر یک اسطوره اهدا شد.دیپلم‌ افتخار به خاطر اثر خلاقانه در بخش بهترین صداگذاری به فرشید جلیلی برای فهرست مقدس تعلق گرفت.لوح سپاس و تندیس در بخش بهترین صداگذاری به ارش قاسمی برای اثر رهایی از بهشت اهدا شد.دیپلم افتخار که به نام نفیسه ریاحی نامگذاری شده بود در بخش بهترین سبک بصری به شیوا صادق اسدی برای اثر یال و کوپال اهدا شد.لوح سپاس و تندیس در بخش بهترین سبک بصری به معین صمدی و فراز شانیار برای اثر جمشید مرثیه‌ای برای یک اسطوره تعلق گرفت.دیپلم افتخار در بخش بهترین متحرک‌سازی به احسان انصاری و اشکان نعیمی برای اثر روبی و جوجه‌ها اهدا شد.لوح سپاس و تندیس در بخش بهترین متحرک‌سازی به آرش احسان و ابوالفصل برومندی برای اثر رهایی از بهشت تعلق گرفت.لوح سپاس و تندیس در بخش بهترین فیلمنامه به محمدرضا عابدی برای اثر پیشخدمت اهدا شد.دیپلم افتخار در بخش بهترین کارگردانی به هاجر مهرانی برای اثر داش آکل تعلق گرفت.لوح سپاس و تندیس در بخش بهترین کارگردانی به فرنوش عابدی برای اثر پیشخدمت اهدا شد.لوح سپاس و تندیس در بخش بهترین فیلم کوتاه انیمیشن به معین صمدی برای اثر جمشید مرثیه‌ای برای یک اسطوره اهدا شد.لوح سپاس و تندیس در بخش بهترین فیلم بلند انیمیشن به علی نوری اسکویی برای اثر رهایی از بهشت تعلق گرفت.ابوالفضل رازانی، عبدالله علیمراد، احمد عربانی، مجید شاکری، مهدی خرمیان، ناهید صمدی امین، کیارش زندی، حسین ضیایی، بهزاد فراهت هیات داوران نهمین جشن مستقل سینمای انیمشین مستقل بودند.سعیده ذاکری، علی احمدی، امیر حسن ندایی، سعادت رحیم زاده، امیر مهران، بهنام دلداده، علیرضا کاویان راد، امیر مسعود علمداری، اشکان رهگذر، سعید زارع، مهدی آقاجانی هیئت انتخاب نهمین جشن مستقل انیمیشن ایران بودند.در این جشن هنرمندان و مسئولانی چون منوچهر شاهسواری، بهرام عظیمی، سعیده ذاکری، علی احمدی، سعادت رحیم زاده، امیر مهران، بهنام دلداده، علیرضا کاویان راد، امیر مسعود علمداری، سعید زارع، مهدی آقاجانی، عبدالله علیمراد، احمد عربانی، مجید شاکری، مهدی خرمیان، ناهید صمدی امین، کیارش زندی، حسین ضیایی، بهزاد فراهت، آرش قاسمی و... حضور داشتند.

دوستان و همکاران جامعه انیمیشن ایران، در ابتدا تاسف عمیق خود را بابت اتفاقات نا مبارک اخیر که منجر به نگرانی و احیانا سرخوردگی اهالی انیمیشن و ایجاد مانع بر سر تشکیل صنف انیمیشن شده، اعلام و قلباً آرزو می کنم سیر حوادث صرف نظر از نتیجه عملی به دست آمده، منجر به  توسعه و پیشرفت انیمیش ایران و همدلی و همراهی بیشتر دوستان و همکاران شود. هنگامی که برای عضویت در هیئت رئیسه، کاندید و انتخاب شدم، هرگز فکر نمی کردم وارد چنین مسائلی شوم. با این همه، آن را به فال نیک گرفته و از خداوند توفیق رعایت انصاف و حق آرزو می کنم.
چنانچه همه میدانید در روز مجمع سرکار خانم دکتر شکیب به عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه و فعال حوزه انیمیشن، کاندید عضویت در هیئت مدیره صنف شدند. هنگامی که یکی از اساتید دانشگاه در مورد امکان عضویت اساتید دانشکاه در صنف سوال کردند، همه اعضا من جمله اعضای هیئت موسس و هیئت رئیسه وبالاتراز همه، قاطبه اعضای مجمع به عنوان بالاترین مرجع تصمیم گیری، یکپارچه و قاطعانه براین امکان تصریح کرده و آقای صادقی دفاع جانانه ای از حضور اساتید دانشگاه به دلیل ماهیت فنی وهنری و صنعتی شغل انیمیشن ایراد کردند که با موافقت و همراهی همه حضار مواجه شده و حتی رای گیری به صورت قیام و قعود انجام شد و همگی به اتفاق آن را تایید کردند. خانم شکیب با اصرار اعضای مجمع وارد روند انتخابات شدند و با رای بالایی به عنوان عضو هیئت مدیره انتخاب شدند. چند روز بعد شکایتی مبنی بر عدم صلاحیت خانم شکیب از بابت عضویت در هیئت علمی دانشکاه توسط یکی از اعضای موسس صنف و یکی دیگر از اعضا به اداره کار فرستاده شد. همین اقدام به ظاهر قانونی روند تشکیل صنف را نزدیک یک سال است که به تعویق انداخته است. سرکار خانم شکیب به دلیل همان شبهه ای که قبل از انتخابات مطرح و با حمایت همه اعضای مجمع برطرف شده بود، بعد از انتخابات در معرض رد صلاحیت قرارگرفت. این اتفاق نه تنها ظلم به سرکار خانم شکیب، بلکه ظلم به رای دهندگان به ایشان وبالاترازهمه ظلم به مجمع صنفی است. در واقع همه دست اندرکاران آن انتخابات، خواسته یا ناخواسته، خانم شکیب و طرفداران ایشان را ناجوانمردانه وارد یک بازی دو سر باخت کردند. اگر ایشان رای نمی آورد، عده ای پز رواداری وبزرگمنشی سر می دادند و می گفتند ما راه را باز کردیم ولی رای نیاورد. و اگر رای می آورد، به بهانه هیئت علمی بودن، رای ایشان وطرفدارانشان را باطل می کردند. همین امر منجر به ایجاد حس سرخوردگی، فریبکاری و بازی داده شدن گردیده  و روح جمعی و فردی اعضا و فعالان جامعه انیمیش را جریحه دار کرده است. آیا بهتر نبود از حق به ظاهر قانونی شکایت، صرف نظر کرده و منافع جمع را بر منافع شخصی ترجیح داده و درراه تشکیل صنف نوپایمان که چشم امید چند صد جوان عاشق وعلاقمند به آن است، سنگ اندازی نمی کردیم؟ مصلحت سنجی که من ازآن دم می زنم همین ترجیح منافع جمعی بر منافع و اغراض فردی است، نه زیر پا گذاشتن قانون که هرگز با آن موافق نبوده ام. چرا آقای صادقی به عنوان مدیر عامل آسیفا و رئیس هیئت موسس و کسی که قاعدتاً باید بیشترین دغدغه را در زمینه تشکیل هر چه سریعتر و بی دردسرتر صنف داشته باشند به دیگرعضو  موسس شاکی که خود یار و همراه نزدیک ایشان است راهنمایی و توصیه نکردند که دست از شکایت بردارد و با همان منطقی که درمجمع از حضور اعضای هیئت علمی دفاع کردند، ایشان را موعظه و اندرز ندادند؟ چرا باسکوت و احتمالاً همراهی و همدلی خود، کاری کردند که بیش از ده ماه روند تشکیل صنف به تعویق افتاده و حقیقتاً آبروی جامعه  مظلوم انیمیشن در اداره کار و خانه سینما بر باد برود. رسیدگی به شکایت عضو موسس در هیئت رئیسه  بسیار غلط، کش دار و غیر مسئولانه مدیریت شده است. من شخصاً خود را به عنوان عضو هیئت رئیسه به دلیل کم کاری و پیگیری نکردن امور بی تقصیر نمی دانم. از طرفی درگیر مراحل پایانی پروژه پهلوانان بودم و از طرفی حقیقتاً فکرمی کردم با انتخاب اعضای هیئت مدیره، مسئولیت هیئت رئیسه به پایان رسیده و کار رسیدگی به صلاحیت اعضا توسط خود هیئت مدیره دنبال می گردد، شبیه کاری که در مورد تصویب اعتبارنامه نمایندگان در مجلس توسط خود نمایندگان صورت می گیرد. با این همه، از همه اعضای جامعه انیمیش بابت این قصور و کوتاهی عذر خواهی می کنم. من بیشترین مسئولیت در زمینه مدیریت غلط رسیدگی به شکایت یکی از اعضای موسس را متوجه رئیس هیئت رئیسه و کسی که همه نامه نگاری ها وتماس های حضوری و غیر حضوری با اداره کار را برقرار کرده می دانم. ایشان با اقدامات انفرادی و تکروانه و بدون کوچکترین مشورت با دیگر اعضای هیئت رئیسه، امر رسیدگی به شکایت را در مسیر غلطی پیش برده و به نتایج نامطلوبی رساندند.

به اعتراف اعضای هیئت رئیسه، هیچ کدام از آنها در جریان روند رسیدگی به شکایت نبوده اند وتنها جناب نکویی آن هم به دلیل پی گیری شخصی درجریان بخشی از اقدامات رئیس هیئت رئیسه قرار گرفته اند. معتقدم اگر در همان ابتدا ایشان با اطلاع رسانی مناسب همه اعضا را در جریان امور قرار می دادند، امید به حل مسالمت آمیز این مشکل با تشکیل جلسه و استماع سخنان شاکی ومتشاکی خیلی بیشتر می شد. ارتباط برقرار کردن با اعضا  صرفا جهت امضای نامه هایی که ایشان شخصاً و بدون مشورت انشا و املا می کردند، آن هم توسط منشی آسیفا و نه خود ایشان، کار را به آنجا کشاند که یک نامه مهم و تعیین کننده به دلیل سوء تفاهم پیش آمده ناشی از همین عدم اطلاع رسانی و شفافیت، مطلقا بدون اذن و آگاهی من تهیه و با امضایی که متعلق به من نمی باشد به اداره کار ارسال گردید. در مورد شکایت مطرح شده چند نکته قابل ملاحظه است. در اساسنامه فعلی بر خلاف ادعای بسیاری از دوستان، اشاره ای به سوابق تولیدی افراد نشده و تنها داشتن سابقه حرفه ای لحاظ شده است. به نظر من و بسیاری از فعالان حوزه انیمیشن، فعالیت های علمی و پژوهشی مرتبط، جزو فعالیت های حرفه ای شغل انیمیشن قلمداد می گردد. حال اگر این نکته در اساسنامه به صراحت و روشنی نیامده، لازم است هر چه زودتر این نقیصه برطرف گردد. اصرار بر دارا بودن سابقه تولیدی بر خلاف اساسنامه و وادار کردن خانم شکیب به اثبات این امر، بسیار شبهه برانگیز است. علاوه بر این سرکار خانم شکیب جزو چهره های دانشگاهی هستند که دارای سوابق کار حرفه ای و عملی نیز می باشند. بخشی از این سابقه شامل نویسندگی فیلمنامه را خود ایشان ارائه کرده اند و بخشی از آن را که شامل مشاوره فیلمنامه و طراحی و نظارت بر روش تولید می باشد را شرکت حرکت کلیدی گواهی کرده است. لازم به ذکر است خانم شکیب در استخدام شرکت حرکت کلیدی نبوده و قرارداد کاری بین ایشان و شرکت منعقد نمی باشد. همین امر و نیز اصرار ایشان بر هویت دانشگاهی و علمی، مانع از ارائه زودتر این گواهی شده است. قابل کتمان نیست که هویت و وجهه دانشگاهی خانم شکیب بسیار برجسته و درخشان بوده و همین امر وجهه حرفه ای و عملی ایشان را تحت الشعاع قرار داده است. باید یادآوری کنم که اداره کار صلاحیت خانم شکیب را بر اساس گواهی صادره از شرکت حرکت کلیدی تایید نکرده است، بلکه این گواهی و همچنین استشهاد جمع زیادی از فعالان حوزه انیمیشن مبنی بر محرز بودن سابقه فعالیت حرفه ای ایشان را برای بررسی و تصمیم گیری به هیئت رئیسه ارجاع دادند. هیئت رئیسه هم پس از بحث و بررسی، طی نامه ای رسمی با امضای بدون قید و شرط سه نفر و امضای مشروط یک نفر دیگر از اعضا و در مجموع با اکثریت آرا صلاحیت ایشان را تایید کردند. استعفای سه نفر از منتخبین مجمع، منجر به دخالت هیئت مدیره خانه سینما و اتفاقات بعدی گردید که همه از آن اطلاع دارید. 
همه دوستان و خودم را به رعایت انصاف و رواداری توصیه کرده و همدلانه درخواست می کنم اگر منافع شخصی را فدای منافع جمع نمی کنیم، حداقل منافع جمع را قربانی مطامع و منافع و اغراض شخصی نکنیم.
16 شهریور
سیاوش زرین آبادی

دوستان و همکاران جامعه انیمیشن ایران، در ابتدا تاسف عمیق خود را بابت اتفاقات نا مبارک اخیر که منجر به نگرانی و احیانا سرخوردگی اهالی انیمیشن و ایجاد مانع بر سر تشکیل صنف انیمیشن شده، اعلام و قلباً آرزو می کنم سیر حوادث صرف نظر از نتیجه عملی به دست آمده، منجر به  توسعه و پیشرفت انیمیش ایران و همدلی و همراهی بیشتر دوستان و همکاران شود. هنگامی که برای عضویت در هیئت رئیسه، کاندید و انتخاب شدم، هرگز فکر نمی کردم وارد چنین مسائلی شوم. با این همه، آن را به فال نیک گرفته و از خداوند توفیق رعایت انصاف و حق آرزو می کنم.
چنانچه همه میدانید در روز مجمع سرکار خانم دکتر شکیب به عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه و فعال حوزه انیمیشن، کاندید عضویت در هیئت مدیره صنف شدند. هنگامی که یکی از اساتید دانشگاه در مورد امکان عضویت اساتید دانشکاه در صنف سوال کردند، همه اعضا من جمله اعضای هیئت موسس و هیئت رئیسه وبالاتراز همه، قاطبه اعضای مجمع به عنوان بالاترین مرجع تصمیم گیری، یکپارچه و قاطعانه براین امکان تصریح کرده و آقای صادقی دفاع جانانه ای از حضور اساتید دانشگاه به دلیل ماهیت فنی وهنری و صنعتی شغل انیمیشن ایراد کردند که با موافقت و همراهی همه حضار مواجه شده و حتی رای گیری به صورت قیام و قعود انجام شد و همگی به اتفاق آن را تایید کردند. خانم شکیب با اصرار اعضای مجمع وارد روند انتخابات شدند و با رای بالایی به عنوان عضو هیئت مدیره انتخاب شدند. چند روز بعد شکایتی مبنی بر عدم صلاحیت خانم شکیب از بابت عضویت در هیئت علمی دانشکاه توسط یکی از اعضای موسس صنف و یکی دیگر از اعضا به اداره کار فرستاده شد. همین اقدام به ظاهر قانونی روند تشکیل صنف را نزدیک یک سال است که به تعویق انداخته است. سرکار خانم شکیب به دلیل همان شبهه ای که قبل از انتخابات مطرح و با حمایت همه اعضای مجمع برطرف شده بود، بعد از انتخابات در معرض رد صلاحیت قرارگرفت. این اتفاق نه تنها ظلم به سرکار خانم شکیب، بلکه ظلم به رای دهندگان به ایشان وبالاترازهمه ظلم به مجمع صنفی است. در واقع همه دست اندرکاران آن انتخابات، خواسته یا ناخواسته، خانم شکیب و طرفداران ایشان را ناجوانمردانه وارد یک بازی دو سر باخت کردند. اگر ایشان رای نمی آورد، عده ای پز رواداری وبزرگمنشی سر می دادند و می گفتند ما راه را باز کردیم ولی رای نیاورد. و اگر رای می آورد، به بهانه هیئت علمی بودن، رای ایشان وطرفدارانشان را باطل می کردند. همین امر منجر به ایجاد حس سرخوردگی، فریبکاری و بازی داده شدن گردیده  و روح جمعی و فردی اعضا و فعالان جامعه انیمیش را جریحه دار کرده است. آیا بهتر نبود از حق به ظاهر قانونی شکایت، صرف نظر کرده و منافع جمع را بر منافع شخصی ترجیح داده و درراه تشکیل صنف نوپایمان که چشم امید چند صد جوان عاشق وعلاقمند به آن است، سنگ اندازی نمی کردیم؟ مصلحت سنجی که من ازآن دم می زنم همین ترجیح منافع جمعی بر منافع و اغراض فردی است، نه زیر پا گذاشتن قانون که هرگز با آن موافق نبوده ام. چرا آقای صادقی به عنوان مدیر عامل آسیفا و رئیس هیئت موسس و کسی که قاعدتاً باید بیشترین دغدغه را در زمینه تشکیل هر چه سریعتر و بی دردسرتر صنف داشته باشند به دیگرعضو  موسس شاکی که خود یار و همراه نزدیک ایشان است راهنمایی و توصیه نکردند که دست از شکایت بردارد و با همان منطقی که درمجمع از حضور اعضای هیئت علمی دفاع کردند، ایشان را موعظه و اندرز ندادند؟ چرا باسکوت و احتمالاً همراهی و همدلی خود، کاری کردند که بیش از ده ماه روند تشکیل صنف به تعویق افتاده و حقیقتاً آبروی جامعه  مظلوم انیمیشن در اداره کار و خانه سینما بر باد برود. رسیدگی به شکایت عضو موسس در هیئت رئیسه  بسیار غلط، کش دار و غیر مسئولانه مدیریت شده است. من شخصاً خود را به عنوان عضو هیئت رئیسه به دلیل کم کاری و پیگیری نکردن امور بی تقصیر نمی دانم. از طرفی درگیر مراحل پایانی پروژه پهلوانان بودم و از طرفی حقیقتاً فکرمی کردم با انتخاب اعضای هیئت مدیره، مسئولیت هیئت رئیسه به پایان رسیده و کار رسیدگی به صلاحیت اعضا توسط خود هیئت مدیره دنبال می گردد، شبیه کاری که در مورد تصویب اعتبارنامه نمایندگان در مجلس توسط خود نمایندگان صورت می گیرد. با این همه، از همه اعضای جامعه انیمیش بابت این قصور و کوتاهی عذر خواهی می کنم. من بیشترین مسئولیت در زمینه مدیریت غلط رسیدگی به شکایت یکی از اعضای موسس را متوجه رئیس هیئت رئیسه و کسی که همه نامه نگاری ها وتماس های حضوری و غیر حضوری با اداره کار را برقرار کرده می دانم. ایشان با اقدامات انفرادی و تکروانه و بدون کوچکترین مشورت با دیگر اعضای هیئت رئیسه، امر رسیدگی به شکایت را در مسیر غلطی پیش برده و به نتایج نامطلوبی رساندند.

به اعتراف اعضای هیئت رئیسه، هیچ کدام از آنها در جریان روند رسیدگی به شکایت نبوده اند وتنها جناب نکویی آن هم به دلیل پی گیری شخصی درجریان بخشی از اقدامات رئیس هیئت رئیسه قرار گرفته اند. معتقدم اگر در همان ابتدا ایشان با اطلاع رسانی مناسب همه اعضا را در جریان امور قرار می دادند، امید به حل مسالمت آمیز این مشکل با تشکیل جلسه و استماع سخنان شاکی ومتشاکی خیلی بیشتر می شد. ارتباط برقرار کردن با اعضا  صرفا جهت امضای نامه هایی که ایشان شخصاً و بدون مشورت انشا و املا می کردند، آن هم توسط منشی آسیفا و نه خود ایشان، کار را به آنجا کشاند که یک نامه مهم و تعیین کننده به دلیل سوء تفاهم پیش آمده ناشی از همین عدم اطلاع رسانی و شفافیت، مطلقا بدون اذن و آگاهی من تهیه و با امضایی که متعلق به من نمی باشد به اداره کار ارسال گردید. در مورد شکایت مطرح شده چند نکته قابل ملاحظه است. در اساسنامه فعلی بر خلاف ادعای بسیاری از دوستان، اشاره ای به سوابق تولیدی افراد نشده و تنها داشتن سابقه حرفه ای لحاظ شده است. به نظر من و بسیاری از فعالان حوزه انیمیشن، فعالیت های علمی و پژوهشی مرتبط، جزو فعالیت های حرفه ای شغل انیمیشن قلمداد می گردد. حال اگر این نکته در اساسنامه به صراحت و روشنی نیامده، لازم است هر چه زودتر این نقیصه برطرف گردد. اصرار بر دارا بودن سابقه تولیدی بر خلاف اساسنامه و وادار کردن خانم شکیب به اثبات این امر، بسیار شبهه برانگیز است. علاوه بر این سرکار خانم شکیب جزو چهره های دانشگاهی هستند که دارای سوابق کار حرفه ای و عملی نیز می باشند. بخشی از این سابقه شامل نویسندگی فیلمنامه را خود ایشان ارائه کرده اند و بخشی از آن را که شامل مشاوره فیلمنامه و طراحی و نظارت بر روش تولید می باشد را شرکت حرکت کلیدی گواهی کرده است. لازم به ذکر است خانم شکیب در استخدام شرکت حرکت کلیدی نبوده و قرارداد کاری بین ایشان و شرکت منعقد نمی باشد. همین امر و نیز اصرار ایشان بر هویت دانشگاهی و علمی، مانع از ارائه زودتر این گواهی شده است. قابل کتمان نیست که هویت و وجهه دانشگاهی خانم شکیب بسیار برجسته و درخشان بوده و همین امر وجهه حرفه ای و عملی ایشان را تحت الشعاع قرار داده است. باید یادآوری کنم که اداره کار صلاحیت خانم شکیب را بر اساس گواهی صادره از شرکت حرکت کلیدی تایید نکرده است، بلکه این گواهی و همچنین استشهاد جمع زیادی از فعالان حوزه انیمیشن مبنی بر محرز بودن سابقه فعالیت حرفه ای ایشان را برای بررسی و تصمیم گیری به هیئت رئیسه ارجاع دادند. هیئت رئیسه هم پس از بحث و بررسی، طی نامه ای رسمی با امضای بدون قید و شرط سه نفر و امضای مشروط یک نفر دیگر از اعضا و در مجموع با اکثریت آرا صلاحیت ایشان را تایید کردند. استعفای سه نفر از منتخبین مجمع، منجر به دخالت هیئت مدیره خانه سینما و اتفاقات بعدی گردید که همه از آن اطلاع دارید. 
همه دوستان و خودم را به رعایت انصاف و رواداری توصیه کرده و همدلانه درخواست می کنم اگر منافع شخصی را فدای منافع جمع نمی کنیم، حداقل منافع جمع را قربانی مطامع و منافع و اغراض شخصی نکنیم.
16 شهریور
سیاوش زرین آبادی
بدینوسیله به اطلاع جامعه انیمیشن ایران میرساند : در روز شنبه 11 شهریور به پیشنهاد هیئت مدیره خانه سینما جلسه ای با حضور هیئت رییسه و اعضای منتخب هیئت مدیره صنف کارگری انیمیشن ایران در محل خانه سینما جهت بررسی استعفای دونفر از اعضای اصلی و یک نفر از اعضای علی البدل هیئت مدیره تشکیل گردید. در این جلسه اعضای مستعفی علت این اقدام را اعتراض به صلاحیت خانم دکتر شکیب و گواهی صادر شده از سوی موسسه حرکت کلیدی بابت تایید فعالیت عملی و حرفه ای ایشان اعلام کردند .به پیشنهاد مدیر عامل خانه سینما تصمیم گرفته میشودکه مجددا صلاحیت خانم دکتر شکیب توسط هیئت رئیسه مجمع بررسی و اعلام رای شود. هیئت رئیسه ضمن تایید گواهی صادره از سوی موسسه حرکت کلیدی، با اختلاف یک رای بر خلاف نظر سابق خود، آنرا برای تایید صلاحیت ایشان کافی ندانست. موسسه حرکت کلیدی با افتخار ، مجددا بر گواهی صادر شده بابت بیش از شش سال همکاری سرکار خانم دکتر فاطمه شکیب با خود تاکید کرده و خواستار بررسی عدم کافی بودن این گواهی توسط برخی از اعضای هیئت رئیسه مجمع صنفی انیمیشن ایران می باشد . موسسه تخصصی انیمیشن حرکت کلیدی- سید علیرضا گلپایگانی و سیاوش زرین آبادی
 
غریبه در وطن !

دوستی نابهنگام از میان ما میرود و خاطرات و گفته هایش مثل یک فیلم جلو چشمانمان به نمایش درمی آیند .صحنه های شاد و غمگین و بعضی وقتها شفاف یا تار، صحنه هایی که گاه خود در آن حتی حضورهم نداریم ولی آنقدر وصف آن را شنیده ایم که میتوانیم به راحتی آن را مجسم کنیم .حال در اتاق تاریک تدوین با یک عالم راش از زندگی دوستی بنام وحید نصیریان که مانده ام چگونه آنهارا پشت سر هم بگذارم ، مونتاژ کنم .کدام صحنه را حذف کنم و یا چقدر از یک سکانس خاص را بگذارم که به کسی برنخورد.یا بعضی را بازسازی کنم تا زیباتر و کاملتر به نظر بیان یا... دارم از همین ابتدا غرض ورزی میکنم، اصلا مگر فیلمساز بی غرض هم داریم! .
سکانس اول : تولد ¬_ شهر"اهر" سال 1350 _ وحید بدنیا می آید . به جای گریه از ته دل قهقه سر میزند.و این همان خنده ای است که تا پایان عمر بر لبان وحید نقش می بندد همانی که در طول همه این سالیان نشانه اش شد. قهقهه هایی که معلوم نبود برای تایید گفته هاست و یا تمسخر آنها . خیلی زود و با حمایت خانواده بعد از تحصیلات ابتدایی در سال 1364 به هنرستان هنرهای زیبای تبریز(میرک) میرود که عمویش استاد زبان همانجاست و مشوق همیشگی او باقی می ماند .در عین حال میشود معلم خودش در رشته نقاشی ، چون هیچ چیز را آنگونه که دیگران میدیدن نمیدید.این نوع نگاه را تا به آخر با خود داشت هیچ چیز را بصورت آن چیزی که دیده میشد نمیدید و حتی آنها را سر جای خودشان نمیدید . تابلوهایی که ترسیم می‌کرد بازتاب دلشوره‌ها، هراس‌ها و فضای وهم آلودی بود که احساس میکرد و آن را برای دیگران مجسم مینمود
سکانس سربازی : وحید به سربازی میرود و هنر نقاشی اش را بر دیوارهای پادگان به یادگار گذاشت و روحیه شاد و سرزنده اش را با بچه های مهد کودک سربازخانه به اشتراک گذاشت .وحید دوست داشت که دیده و شنیده بشود و در هر کجا وارد میشد بدون شک توجه همه را به خود جلب میکرد. او این روحیه را دوست داشت و از آن لذت می برد.
سکانس تهران:خیلی ها میگن که تبریز مادر خوبی است اما پدر خوبی نیست. این را وحید هم تجربه کرد. به همین خاطر بود او مثل خیلی از تبریزی ها بعد از سربازی ،راهی تهران شد و فضای تهران او را در خودش نگه داشت .به تصویر سازی کتاب که سفارش دوستان جدیدش است رو می آورد و نقاشی هایش را که هیچگاه به سفارش کار نکرد ادامه میدهد.در یک تجربه کوتاه یکدقیقه ای بنام "کتاب" با دوستان انیمیشنی آشنا میشود که قرارمیگذارند ده نفر هر کدام یک فیلم یکدقیقه ای با مضمون کتاب بسازند و جالب اینکه وحید تنها کسی است که اولین تجربه خود را بصورت انیمیشن میسازد و آن نه نفر این کار را نمی کنند .فیلمی که کمتر کسی آن را دید ولی سرآغازی شد برای ورود به دنیای انیمیشن . بعنوان طراح و اجرای بک گراند به شرکت تازه تاسیس حور می پیوندد و آنجا با کسانی آشنا میشود که باعث میشوند که انیمیشن را جدی تر دنبال کند. در کنار این فعالیت کلیپ های کوتاهی برای ستاد مبارزه با مواد مخدر میسازد که چه عالی توانمندیهای سورئال او در نقاشی به مددش آمده و در این کارهای کوتاه جلوه گر میشوند .وحید مغرور بود و به راحتی زیر بار نمیرفت ، نقد پذیر نبود روی کارش تعصب داشت ، برای کارهایش دلیل نمی آورد میگفت من تو اون لحظه اینجوری دیدم و آن را نقاشی کردم . بعضی از نقاشی هایش تا چهار سال به درازا میکشید ، با خنده میگفت هنوز اونی نشده که باید بشه . تا کاملا راضی نمیشد کار را رها نمیکرد . همین روحیه را در فیلمهایش نیز حفظ کرد . در کارش یکدنده و مصمم بود .اگراز چیزی ناراحت میشد اصطلاحا میگفت :" وحیدم زد بالا " . در رئال ترین کارهایش هم سورئال بود .ظاهر واقعیت را آنگونه که دیده میشد نمیپسندید ، چهره درونی واقعیت ها را از نگاه حسی خودش ترسیم میکرد .توانایی‌اش‌ در تجسم احساس به فرم این ویژگی را به کارهایش بخشیده بود که کارش مثل هیچکس نبود به شدت خودش بود و تحت تاثیر هیچکس قرار نمیگرفت. به رغم تمامی ناملایمات که کافی بود هر انسانی را دچار افسردگی و خمودگی کند، وحید هر بار پر انرژی‌تر ظاهر می‌شد و به همۀ مشکلات دنیا قهقهه می زد. پایداری‌اش جوایز زیادی برایش به ارمغان آورد.خیلی ها نمیتوانستن با روحیه نقاد و سازش ناپذیر وحید کنار بیان ، مقاومت و ایستادگی او را نشان از سرپیچی و حتی عناد میدیدن و کارهایش با مشکلات بیشتری روبرو میشد.
سکانس قلب سیمرغ : دوستی میگفت وحید را به قبل و بعد از فیلم سینمایی قلب سیمرغ باید تعریف کرد.او عاشق سینما و بویژه کوراساوا بود .فیلم بین قهاری بود و درس سینما را از راه دیدن فرا میگرفت.بهای سنگینی برای اولین فیلم بلندش پرداخت.چهار سال کار مداوم و همکاری یک گروه 90 نفره با مضمونی برگرفته از شاهنامه فردوسی و شخصیتهای اسطوره ای ایرانی وبا نگاهی میهن پرستانه که به ذائقه برخی مدیران خیلی خوش نیامد. نگاه معترضانه اش به کاستی های سرزمینمان همیشه روح سرکشش را عذاب میداد ولی علی رغم همه فشارها هیچگاه تسلیم نشد.هنر و خود را بسان هنر بندان هیچگاه نفروخت ...
سکانس غربت :وحید متعلق به نسلی بود که سختی ها و تلخی های زیادی را در دوران خود به چشم دیدند.عدم اکران فیلم قلب سیمرغ علی رغم جایزه ای که در جشنواره فجر به آن اختصاص یافت او را کمی دلسرد کرد. به دعوت دوستانش به ترکیه رفت و در آنجا به نقاشی به حرفه ای که به آن عشق میورزید رو آورد. او از آن دسته هنرمندانی بود که با رویکرد منحصر به فرد یک نقاش و طراح و با الهام از الگوهای هنری ایران باستان درصدد تولید آثار تلفیقی و مدرن با تکنیک سه بعدی نیز برآمد. اما گمشده اش را در فضای غربت پیدا نکرد و دوباره به وطن بازگشت و دوباره طرحی تازه را برای ساخت انیمیشن شروع کرد.
سکانس آخر:وحید درسن 46 سالگی در یک مراسم عروسی با قهقهه های پر سرو صدایش به استقبال مرگ رفت .مطمئنترین انتخاب برای سکانس آخر...وحید دو ازدواج ناموفق داشت، دو فرزند بنامهای ماهور ( دختراز همسر اول ) و بولت (پسر از همسردوم) به یادگارباقی است . دل همه دوستانش برای قهقهه هایش تنگ میشود. قهقهه هایی که معلوم نبود برای تایید گفته ای است یا تمسخر آن .
فقط یادمان نرود که اینجا کشور هنر است و هنرمندانش سرمایه های این کشور، به موقعش آن ها را ببینیم و ارج گذاریم .
آثار انیمیشن وحید نصیریان :
کتاب - بت ابدی - سه قطره خون - زرد و سرخ - حفره - بخشهای انیمیشن سینمایی جایی دیگر )به کارگردانی مهدی کرم پور - قفس – سینمایی قلب سیمرغ اکران نشده)
: ساخت چند فیلم انیمیشن کوتاه تجربی با همکاری سعادت رحیم زاده :
کنتراست(شن و تلفیقی با فتو انیمیشن) حافظ(کات آوت دستی), آنونس جشنواره فرهنگ و صنعت و آنونس جشنواره اقوام ایران زمین (شن های رنگی زیر دوربین)،بخشهای انیمیشن سینمایی "راه شیری" (روتوسکوپی دستی) به کارگردانی شهرام شاه حسینی ,پیر عشق (رنگ روغن روی شیشه)
علیرضا گلپایگانی
ماهنامه فیلم – شماره 529- شهریور96
مدیر سایت
لطفا فرم را از طریق لینک زیر دانلود کنید

Admin · Aug 19 · برچسب : دانلود, فرم
یک هدیه با ارزش و انیمیشنی  از برادر و دوست خوبم استاد امیر محمد دهستانی
سینمای بدون مرز ضمن نمایش فیلم‌های انیمیشن نورالدین زرین کلک، پدر انیمیشن ایران، با اهدای جایزه یک عمر دستاوردهای هنری از او تجلیل کرد.
در این برنامه که چندی پیش به میزبانی سالن رسیتال موسیقی کالج لس آنجلس برگزار شد علاوه بر نمایش فیلم‌های زرین کلک، فیلم مستند «کلکِ زرین» ساخته ناهید رضایی و «بنی آدم» آخرین فیلم انیمیشن زرین کلک هم نمایش داده شد.

در ابتدای این مراسم ۱۳ انیمیشن از کشورهای اروپای شرقی به نمایش درآمده و نقد شدند که نورالدین زرین کلک از میان آنها تنها فیلم flutter را قابل بررسی عنوان کرد و دوازده فیلم دیگر را از نظر کیفی شایسته نقد ندانست و تنها به ارائه نقدی نوستالژیک اکتفا کرد. در بخشی که زرین کلک به نقد و بررسی انیمیشن‌های نمایش داده شده پرداخت او در پاسخ به برخی پرسش‌های مطرح شده گفت:«در دهه 70 و 80 میلادی با انیمیشن‌هایی از کشورهای اروپای شرقی مواجه شدم و دیدم که کشورهای حکومت‌های سوسیالیست اروپای شرقی چگونه برای پیشبرد هدف‌های آموزشی و تربیتی خود از انیمیشن بهره گرفته بودند.»

او ادامه داد: «سردمداران این کشورها وظیفه‌ای به فیلمسازان انیمیشن محول کرده بودند که بر اساس آن در طول سال باید مبلغ معینی فیلم تلویزیونی تولید می‌کردند. در برابر این وظیفه نیز تعهد کرده بودند تا برای تولید ایده‌های شخصی به آنها کمک‌های تدارکاتی فیلم مانند استودیو و فیلم خام و تیم تولید و سایر حمایت‌ها بدهند.»

آن طور که پدر انیمیشن ایران در گفته‌هایش تأکید کرد این درخواست سبب می‌شود تا کارگردانانی مانند کارل زِمان، هرمینا تیرلوا، براتیسلاو پویار و مارسل یانکوویچ موفق به خلق شاهکارهایی ماندگار در عرصه جهانی انیمیشن شوند. بعد از نمایش فیلم بنی آدم، آخرین انیمیشن ساخته زرین کلک او در پاسخ به سؤالی که درباره سابقه انیمیشن‌های سیاسی گفت:«سابقه این ژانرسیاسی - اجتماعی در فیلم‌های انیمیشن به فیلم «دست»، اثر ماندگار ییرژی ترنکا در نیمه قرن بیستم بازمی‌گردد که نخستین فریاد ضد حکومتی علیه گوستاو هوزاک رئیس جمهوردست نشانده چکسلواکی وعلیه استعمار شوروی بود.»

این فیلمساز انیمیشن که ساخت آثار بین‌المللی متعددی در رزومه کاری‌اش ثبت شده با اشاره به پیامی که در ساخت فیلم بنی‌آدم مورد نظر وی بوده افزود: «پیام این فیلم حول این محور می‌گردد که دنیای پر آشوب ما چیزی نیست جز بی‌مسئولیتی حکومت‌ها و نمایندگانش در سازمان‌های بین‌المللی نظیر سازمان ملل متحد که به جای فراهم آوردن بستر عدالت و آزادی در جوامع، مشغول فریب دادن یکدیگر و ایراد سخنرانی‌های تکراریِ ملال آورند.»

او ادامه داد:«این در حالی است که وقتی پرده بر می‌افتد و چهره واقعی دولت‌ها افشا می‌شود نمایندگان کشورهای مدعی آزادی و حقوق بشر همدیگر را می‌درند و از کشت و کشتار یکدیگر فرو نمی‌گذارند. این فیلم در پایان اول خود بیننده را دعوت به اندیشیدن می‌کند و در پایان دوم نمایندگان حقیقی مردم دست به‌دست هم می‌دهند و دنیای پر از شادمانی و نشاط و دوستی و همکاری را بنا می‌گذارند.»
 مصاحبه با سید علیرضا گلپایگانی مدرس دانشگاه و مدیرعامل شرکت حرکت کلیدی زرین گل

آقای گلپایگانی سلام وقت بخیر. همانطور که مستحضرید، آمارنامه صنعت انیمیشن کشور در حال تدوین است. به نظر شما، به عنوان یک استاد دانشگاه و فعال در صنعت انیمیشن، نقش و اهمیت وجود آمار در توسعه صنعت انیمیشن کشور چیست؟ به نام خدا. اگر ما بخواهیم نگاه صنعتی به انیمیشن داشته باشیم، کمااینکه در دنیا این نگاه به انیمیشن وجود دارد و آن را به عنوان یک صنعت تلقی میکنند، لازمه اش این است که مثل همه جای دنیا ما هم زیرساختهای آماری و مدیریتی لازم رو تقویت کنیم تا بتوانیم به طور شفاف عملکرد گذشته را مشاهده کنیم، چشم‌انداز آینده خود را ترسیم کنیم و بتوانیم برنامه ریزی کنیم که چطور میشود این مسیر را طی نمود. لازمه همه این اتفاقات هم وجود آمار و ارقام دقیق است.ما اگر در دانشگاه می خواهیم برنامه ریزی درستی داشته باشیم برای اینکه چه نیرویی، با چه تخصصهایی و با چه مشخصاتی باید تربیت کنیم، میبایست اطلاعات بخش تولید را داشته باشیم. بخش تولید اگر بخواهد برنامه ریزی بلندمدت برای خود داشته باشد باید اطلاعات نیروی انسانی آماده به کار در صنعت انیمیشن را داشته باشد که بتواند با اطمینان این برنامه ریزی و کار تولید خود را انجام دهد.در همه جای دنیا هم مبنای همه برنامه ریزی ها و سیاستگذاریها ، آمار ارقام است و دولتها، دانشگاه ها و بخش خصوصی ، همه برای برنامه ریزی کارهایشان به این آمار و ارقام اتکا میکنند. حالا هرچه این آمار و ارقام درست تر و دقیق تر باشد ، برنامه ریزی ها دقیق تر و درست تر خواهد بود و می توانیم آینده بهتری را برای صنعت انیمیشن تصویر کنیم و فعالیتهای موثرتری را تعریف بکنیم برای رسیدن به آن. آقای گلپایگانی ، با توجه به اینکه فرآیند جمع‌آوری اطلاعات آمارنامه به صورت خوداظهاری تدارک دیده شده است، پیشنهاد شما برای فعالین صنعت انیمیشن و مشارکت آن‌ها در تهیه این آمارنامه چیست؟ ما سابقا از گذشته یک حراسی نسبت به دادن اطلاعات داشتیم و این هنوز هم وجود دارد. قبل از اینکه بخواهیم خیلی جدی به بحث جمع آوری آمار و اطلاعات بپردازیم، باید از فعالین صنعت درخواست بکنیم که فرهنگ دادن اطلاعات خود را عوض کنند. یعنی ما خودمان را اصلاح کنیم که اول از دادن اطلاعات نترسیم. چه بسا همکاران بنده، اطلاعات خیلی از تولیداتشان را به صورت محرمانه تلقی میکنند و اطلاعات نادقیقی ارائه می کنند و بعضا همکاران من فکر میکنند با مخفی نگه داشتن اینکه در یک پروژه چه کسانی و چقدر و در چه بازه زمانی وقت گذاشته اند ، شاید برایشان چیزی حفظ میشود درصورتیکه هرچه این اطلاعات بیشتر و دقیقتر جمع آوری شود در وهله اول کمک میکند به خود ما فعالین صنعت انیمیشن که این اطلاعات را برای برنامه ریزی کارهایمان استفاده کنیم و البته به دولت و دانشگاه و سایر نهادها هم کمک میشود برای سیاستگذاریهای اثربخش تر.من هم به نوبه خودم دعوت میکنم از همه فعالین صنعت که مشارکت بکنند و اطلاعات خودشان را ثبت کنند و ما هم در این سامانه مشارکت میکنیم و امیدواریم این حرکت برای صنعت انیمیشن کشورمان مثمرثمر واقع شود.http://www.animationstat.ir/index.aspx?fkeyid=&siteid=2&fkeyid=&siteid=2&pageid=205&newsview=148
جلسه مجمع عمومی عادی آسیفا ایران با دستور جلسه بررسی برخی مفاد اساسنامه و انتخابات هیئت .مدیره و بازرس در تاریخ ۲۶ اردیبهشت سال ۹۶ ساعت ۱۷ در خانه سینما برگزارنشد .آخرین انتخابات آسیفا بیش از دو سال پیش باید برگزار میشد  ولی به دلیل فراهم کردن مقدمات انتخابات صنف انیمیشن تهران هیئت مدیره وقت آسیفا  درخواست تمدید  چند ماهه عضویت اعضای هیئت مدیره در پست خودشان را  کرد  این تمدید بیش از دو سال  طول کشید و انتظار  میرفت با تشکیل صنف انیمیشن در سال گذشته انتخاباتی صورت بگیرد اما اینگونه نشد .اینک که فراخوانی برای انتخاب هیئت مدیره جدید  داده شده باز به دلیل  درخوااست خانه سینما و همزمانی با ایام انتخابات ریاست جمهوری به تعویق افتاد. امیدواریم هر چه زودتر با تشکیل مجمع عمومی و با حضور پر شور اعضای متعهد انیمیشن ایران با انتخاب افراد متعهد به منافع جمعی انیمیشن  آینده بهتری برای خانواده انیمیشن ایارن بوجود بیاوریم .
صفحات: 1 2 3 4 5 ... » »»